Neurobiologia traumy: Jak wojna zmienia mózg

Czy mózg "pamięta" traumę inaczej niż ciało? Jak wojna wpływa na zdolność do budowania relacji i odczuwania bezpieczeństwa? Zapraszamy na drugą dyskusję z cyklu "Przetrwanie. Spotkania wokół traumy", towarzyszącą wystawie czasowej "1945. Nie koniec, nie początek".

fot. Muzeum Historii Żydów Polskich

9 maja (piątek), godz. 18:00
Hol główny, przestrzeń przy dachu synagogi
Wstęp wolny

Trauma nie znika – zostaje zapisana w naszym ciele, emocjach i strukturze mózgu. Podczas dyskusji porozmawiamy o neurobiologicznych mechanizmach traumy wojennej. Poruszymy następujące tematy:

jak ekstremalne doświadczenia, takie jak wojna, wpływają na działanie mózgu,
w jaki sposób uruchamiają się mechanizmy obronne i zaburzenia przetwarzania emocji,
jak wygląda neurobiologiczny "ślad" traumy – i co to znaczy, że mózg nie odróżnia przeszłości od teraźniejszości,
czy i jak odpowiednia terapia może wspierać proces zdrowienia,
jak zrozumienie społecznego i kulturowego kontekstu traumy wpływa na skuteczność leczenia.

W spotkaniu udział wezmą:

Wojciech Dragan – profesor psychologii, przewodniczący Komitetu Psychologii PAN na lata 2024–2027. Specjalizuje się w badaniach nad biologicznymi podstawami zachowania, stresem i rozwojem wczesnodziecięcym. Autor nagradzanej monografii "Temperament w pierwszym roku życia", laureat Nagrody Teofrasta oraz Nagrody Naukowej Polityki.

Roman Solecki – doktor nauk społecznych, pedagog, profilaktyk, psychoterapeuta uzależnień, logoterapeuta i mediator. Pracownik Kliniki Psychiatrii Dorosłych, Dzieci i Młodzieży Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie, adiunkt na Wydziale Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, Dyrektor Krakowskiego Instytutu Logoterapii. Na co dzień pracuje na Oddziale Dziennym Leczenia Uzależnień oraz w kilku poradniach z osobami doświadczającymi zaburzeń zdrowia psychicznego oraz poczucia bezsensu życia.

Elżbieta Zdankiewicz-Ścigała – psycholog, prof. Uniwersytetu SWPS w Warszawie. Specjalizuje się w psychologii traumy, ze szczególnym uwzględnieniem mechanizmów rozwoju PTSD oraz wpływu traum złożonych na psychopatologię w dorosłości. W swoich badaniach koncentruje się na roli aleksytymii i dysocjacji jako czynników podtrzymujących skutki traum z dzieciństwa. Autorka monografii Aleksytymia i dysocjacja jako podstawowe czynniki zjawisk potraumatycznych. Od ponad dekady kieruje studiami podyplomowymi z psychotraumatologii i psychologii kryzysu na Uniwersytecie SWPS. Posiada wieloletnie doświadczenie kliniczne w pracy z osobami po traumach złożonych.

Moderacja: