Cykl "Oto obiekt" to spotkania wokół wyjątkowych dzieł i przedmiotów z naszej kolekcji. Każde otwiera inną historię – o twórcach, pamięci, o tym, jak rzeczy potrafią mówić do nas przez czas. W październikowej odsłonie przyjrzymy się dwóm rzeźbom Aliny Szapocznikow – "Samogłosce" i "Spółgłosce", które po raz pierwszy od lat można zobaczyć razem. W przestrzeni galerii "Dziedzictwo" porozmawiamy o artystce, która potrafiła nadać ciału głos i formę, a z bólu uczynić tworzywo sztuki.

Alina Szapocznikow

Alina Szapocznikow w swojej różnorodnej twórczości zawsze była sobą. W historii sztuki pozostała jedną z pionierek nowoczesnej sztuki kobiet. Osobiste doświadczenia – głodu i przemocy w czasie Zagłady i wieloletniej walki z nieuleczalną chorobą – pozwoliły jej stworzyć osobny styl artystycznego wyrazu, w którym odzwierciedlić mogła przemiany zachodzące w ludzkim (swoim) ciele. Wprowadziła do warsztatu rzeźbiarskiego nowe materiały, z którymi odważnie i skutecznie eksperymentowała, tworząc – w dużej mierze dzięki nim – przejmujące, intymne prace o rzadko spotykanej sile ekspresji.

Rzeźby Szapocznikow w naszej kolekcji

W ostatnim roku zakupiliśmy rzeźbę Aliny Szapocznikow, "Samogłoska" z 1962 roku. W tym samym roku artystka stworzyła drugą rzeźbę "Spółgłoskę". Przygotowując w muzeum pokaz "Samogłoski", zdecydowaliśmy się, by na wystawie "Głos(ki) Aliny Szapocznikow" (którą będzie można obejrzeć w czasie spotkania) pokazać obydwie rzeźby. Obecna ekspozycja jest pierwszym po latach wspólnym pokazem obu rzeźb.