Tysiąca lat historii polskich Żydów i Żydówek nie zakończyła Zagłada ani fale powojennej emigracji. Gdy tworzyliśmy wystawę, wydawało się, że po 1989 roku polskie społeczeństwo i wszystkie mniejszości, które je współtworzą, czeka bezpieczna i stabilna przyszłość. Czy tak się stało? Jak dziś czują się polscy Żydzi i Żydówki? Na to pytanie próbujemy odpowiedzieć w nowej aranżacji ostatniej przestrzeni wystawy stałej dotyczącej życia żydowskiego dziś.

Projektanci z pracowni WWAA stworzyli symboliczny dom, w którym będzie można obejrzeć film Mikołaja Grynberga "Kim jesteśmy". Reżyser rozmawia z polskimi Żydami i Żydówkami o tym, kim są i jakim domem jest dla nich Polska. Subtelna gra dwóch odcieni domu ma znaczenie: kolor niebieski nawiązuje do naturalnego barwnika, który w czasach starożytnych służył do barwienia cicit – frędzli mocowanych do czterech rogów ubrania zgodnie z nakazem Tory (Pięcioksięgu Mojżesza). Pozyskiwano go ze śródziemnomorskiego ślimaka, zwanego po aramejsku chilazon. 

Drugim dominującym odcieniem jest srebrny. W srebrnych ścianach domu odbijają się chmury, nawiązujące do widocznego przez okno obrazu Wilhelma Sasnala. Patrzymy na polski pejzaż, którego niepokojącym elementem jest wieża obozu koncentracyjnego. Spory o pamięć trudnej historii Zagłady i powojnia nadal wpływają na współczesne stosunki polsko-żydowskie. W swoim obrazie Wilhelm Sasnal dostrzega ślady tej przeszłości w polskim pejzażu i jej wpływ na świadomość mieszkańców naszego kraju. My, podążając za artystą, chcemy zapytać: jak bardzo pamięć przeszłości kształtuje naszą teraźniejszość i jak będzie wyglądał w przyszłości pejzaż relacji polsko-żydowskich?

Działanie jest częścią 10. urodzin Muzeum POLIN, które obchodzić będziemy jesienią.

Przebudowa ostatniej części przestrzeni galerii "Powojnie" była możliwa dzięki wsparciu Miasta Stołecznego Warszawy, Association Européenne du Musée de l'Histoire des Juifs de Pologne POLIN oraz Stowarzyszenia Żydowski Instytut Historyczny w Polsce.