Szukali codziennie, przez wiele godzin. Tylko niedziele wolne. Kopali zaraz po wojnie i przez kolejne 40 lat. Szukali złota na terenie byłych obozów zagłady w Sobiborze i Bełżcu. "Na Icki" chodzili ojcowie i synowie, sąsiedzi, mężczyźni, kobiety i dzieci. Prochy i ziemię zmieszaną z prochami płukali wodą w specjalnie wykopanych dołach tzw. płuczkach.

Paweł Piotr Reszka, laureat Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego, w swojej nowej książce zbiera głosy układające się w przerażającą opowieść o zobojętnieniu, które pozwala traktować masowe mogiły jak złotonośne pola. Nie osądza jednak, lecz szuka odpowiedzi na pytania: jak to możliwe, że po Zagładzie mogła przyjść "gorączka złota", co kierowało kopaczami i co dzisiaj myślą o tym ich potomkowie.